Kuklalarımız

İşten ayrıldığımdan beri bilgisayarla çok vakit geçirmek istemiyorum. Bu sebeple blogla da ilgilenemedim maalesef. Zaten ev işi, tatil, ramazan derken evin tadını tam olarak çıkaramadım. Bakalım zamanla alışacağız artık.

Bugün Gülsimayla tuvalet kağıdı rulosundan kukla yaptık. Gülsima çok beğenip fotoğrafını çekti. "Anne bunu internete koy da herkes görsün" dedi. Ben de onun ricasını geri çevirmek istemedim:) Önceden yaptığımız köpükten kar resmini de ekliyorum..

Delikli Nesnelerden İp Geçiriyoruz

Gülsima için hazırladığım ip geçirme etkinliğinde delgeçle delinmiş küçük karton kağıtlar, parmak boyasıyla boyanmış makarnalar, birkaç tane boncuk ve kesilen pipet parçaları var. Ve bir de ayakkabı bağcığı

Gülsima'ya kendisine bunlardan kolye yapabileceğini söyledim. Öncelikle nasıl geçireceğini gösterdim sonra kendisi devam etti.

Bir süre sonra "anne yoruldum sen devam et" deyince ben tamamlamak zorunda kaldım. Ve işte kolyemizin tamamlanmış hali şu şekilde oldu:

Yırtma Oyunu Sonucu Oluşan Çöp Adam

Bugün pazar günü olması dolayısıyla minik kuşumla bol bol vakit geçirme imkanımız oldu. Ne zamandır aklımda olan kağıt yırtma oyunu oynadık. Gördüğünüz üzere bilimum gazete ve reklam dergilerini Gülsima'nın önüne yığdım ve birlikte yırtmaya başladık.

Yırttığımız kağıt parçalarından çöp adam yapmaya karar verdik. Parçaları poşete doldurup ağzını bağladık.

Gülsima'dan çöp adam için bir kağıda ağız, burun ve göz çizmesini istedim. O çizdi, ben de kesip yapıştırdım.

 İşte odasındaki yerini aldı:

Gülsima bu sırada benim eski çocukluk şarkımı söylüyordu, ama Gülsimacasını:)

"İstanbul'un parkında,

Yıldızların altında,

Ben Gülsima'yı sevdim

İki buçuk yaşında"

Şarkıyı kendince bu tarz bir şiire dönüştürmesi beni hem şaşırttı hem de sevindirdi:)