Kartepe'de Kar Keyfi

Bu sene kar yağmasını sabırsızlıkla bekledik. Yavru kuşumla şöyle bir güzel kar topu oynayamadık şimdiye kadar. Mevsimler eskisi gibi değil maalesef. Dünyanın dengesi bozulmaya başladı sanki. Küresel ısınma da kendisini yavaş yavaş göstermeye başlayınca bizim kardan adam yapma hayallerimiz suya düştü. Gülsima da kardan adamları ancak kitaplardan görür oldu. Kış mevsimini ve özellikle de karı çok seven biri olarak minik kuşumu bundan mahrum emek istemiyordum. Bu sebeple bu hafta sonu günü birlik Kartepe’ye gidelim dedik babamız ve amcamızla birlikte. Amcası taa yukarı kadar taşıdı sevgili yeğenini. Ve birlikte kaydılar. Aşağıdaki ilk resim amcamızla diğeri de babamızla:

Hava biraz sisliydi ama en azından kızak kayma ve kartopu oynama zevkini yaşadı yavrucuğum. Biz de kayak kayma zevkini yaşadık:) Gülsima da babasının kucağında kayak kaydı az da olsa ve telesiyeje bindi. O anı fotoğraflayamadık maalesef.

Yağmurun ardından dinlendiğimiz yerde de çok sevdiği şu tekerlemeyi söyledi:

Ellerim tombik tombik, kirlenince ne komik.
Kirli eller sevilmez, güzelliği görülmez.
Saçlarım bakım ister, hele dişler hele dişler,
Uzamasın tırnaklar, kirlenmesin kulaklar.
Bize pis derler pis derler, bize pis derler pis derler.

Yağmurlu Havada Söylenilecek Tekerlemeler

Yaz mevsimine girmemize rağmen havalar tam anlamıyla ısınamadı. Geçen haftayı tamamen yağmurlu geçirdik diyebilirim. Özellikle hafta sonu gök gürültüsü ve şimşeğin ardından yağan şiddetli yağmur gerçekten çok korkuttu bizi. O gün kayıvalidemlerdeydik. Selma ablayla Züleyha Teyze de vardı. Gülsima Rana ve Tuğçeyle güzel vakit geçirdi.Yağmur hızlanınca pencereleri kapattık. Çocukların da korkmasını istemiyordum şimşek sesinden. Çocuklar nerede diye aranırken bir de baktım ki diğer odada Selma abla önüne almış onları tekerleme ve şarkılar öğretiyorJ Gülsima ve Rana öyle güzel söylüyorlardı ki dışarıda ne olup bittiğinin fakında bile değilelrdi. Gülsima birkaç tekrarlamadan sonra hemen öğrendi hareketleriyle birlikte. Benim bile hoşuma gitti:)


Tekerlememizin bir tanesi şu şekilde:

Bir gün anne örümcek duvara tırmanmış (çocuklar parmaklarıyla ellerinden kollarına doğru çıkıyorlar)
Yağmur yağmış onu ıslatmış, (elleriyle aşağı doğru yağmur yağma hareketi yapıyorlar)
Rüzgar esmiş onu fırlatmış, (elleriyle fırlatma hareketi yapıyorlar)
Güneş açınca her yer kurumuş.

Diğeri de uzuvlarımızı tanıtıcı bir şarkı:

Ben sağ elimi ileri veririm şöyle böyle çevirir yerimde dönerim,
Ben sol elimi ileri veririm şöyle böyle çevirir yerimde dönerim,
Ben sağ ayağımı ileri veririm şöyle böyle çevirir yerimde dönerim,
Ben sol ayağımı ileri veririm şöyle böyle çevirir yerimde dönerim,
Ben başımı ileri veririm şöyle böyle çevirir yerimde dönerim,
Ben göbeğimi ileri veririm şöyle böyle çevirir yerimde dönerim.


Diğer şarkı da temizlikle ilgili:
Ellerim tombik tombik, kirlenince ne komik,
Kirli eller sevilmez, güzelliği görülmez.
Saçlarım bakım ister, hele dişler hele dişler,
Uzamasın tırnaklar, kirlenmesin kulaklar.
Bize pis derler pis derler, bize pis derler pis derler.

Gülsima bunu da çok sevdi, o gün sürekli “bize pis derler pis derler” diye diye dans etti yavrucum:)

Tekerleme ve Parmak Oyunu Öğreniyorum

Hafta sonu annem temizlik yaparken bana da bir taraftan tekerleme öğretti. Annem birkaç defa tekrar etti, ben de ezberledim:)

Tekerlememiz şu şekilde:

Annem: Komşu komşu hu hu, oğlun geldi mi?

Ben: Geldi

Annem: Ne getirdi?

Ben: İnci, boncuk

Annem: Kime kime?

Ben: Sana bana

Annem: Başka kime?

Ben: Kara kediye

Annem: Kara kedi nerde?

Ben: Ağaca çıktı

Annem: Ağaç nerde?

Ben: Balta kesti

Annem: Balta nerde?

Ben: Suya düştü

Annem: Su nerde?

Ben: İnek içti

Annem: İnek nerde?

Ben: Dağa kaçtı (bazen de komiklik olsun diye parka gitti diyorum gülerek:))

Annem: Dağ nerde?

Ben: Yandı, bitti, kül oldu.

Çok hoşuma gitti bu tekerleme, akşam da babannemlerin yanında söyledim:)

Selma halam da bir parmak oyunu öğretti bana.


Parmaklarımla göstererek şöyle diyorum:


Bu anne ördek, bu baba ördek (sağ ve sol elimin baş parmaklarını gösteriyorum)
Bunlar da yavruları (diğer parmaklarımı gösteriyorum)
Vak vak diyorlar (İki elimi birbirine vuruyorum)

Derede yüzüyorlar (ellerimle kulaç atma hareketi yapıyorum)

Bir balık görünce, yakalayıp yiyorlar (bu hareketi henüz yapamıyorum)




Selma Halam bana Benekli’nin maskesini yapmış, yüzüme takıp “Benim adım Benekli, tenim siyah desenli” dedikten sonra çıkarıyorum. Çok sıkılıyorum yüzümde uzun süre durmasından. Ben daha çok küçüğüm:)

Öğrendiğim Tekerlemeler ve Gece Bahçesi

Bir önceki yazımda her şeyi konuşmaya başladığımı söylemiştim ya yeni yeni tekerlemeler de öğrendim artık. İki yaşıma iki ay kaldı bu arada. Söylediklerimi herkes anlamasa da annemle babam anlıyor beni:) Özellikle babam herkesin yanında “Hadi kızım dolapta pekmezi söyle” diyor. Ben önce nazlanıyorum tabii. Öyle hemen söylenir mi hiçJ Canım isterse söylüyorum, istemezse söylemiyorum. İşte tekerlemem şöyle:

Dolapta pekmez, yala yala bitmez

Ayşecik (cikcikcik), Fatmacık (cikcikcik)

Sen bu oyundan çık,pis çocuk

Geçen gün Hacer halamlara gittik. Ben hemen bu tekerlemeyi söyledim, çok hoşlarına gitti, Erdem abi kameraya çekti beniJ Edanurla çok güzel oynadık o akşam. Çok mutlu oldumJ

İslamın şartlarını da sayıyorum artık. Herkesin çok hoşuna gidiyor. Çok şeker oluyorum onları söylerken sanırım:)

Aydedeye bakınca annemin öğrettiği “Aydede aydede, senin evin nerede” tekerlemesini söylemeyi çok seviyorum. Gece olunca aydedeyi, yıldızları izlemeyi çok seviyorum. Aydede bazen yarım ay bazen de hilal şeklinde oluyor. Bunu anneme söylüyorum, çünkü bir o anlıyor beni:)

TRT Çocuk’da izlediğim Gece Bahçesi isimli filmi çok seviyorum. Farklı farklı isimlerde kişiler var. Makapaka, İgılpigıl, Apsi Deyzi, TombiliBu.. En sevdiğim film bu. Annem de ben sevdiğim için açıyor. Babam izlememi pek istemiyor bunları ama ben çok seviyorum:)

Dayımla Söylediğimiz Tekerleme

Dayımı çok seviyorum. Her zaman benimle oynuyor, beni parka götürüyor. Bu sene tatil için Armutlu'ya gittiğimizde de hep benimle ilgilendi. Yeni öğrendiğim şu tekerlemeyi birlikte söyledik onunla. Resmimizi de teyzem çekti. İşte tekerleme ve resimlerimiz:

Vuralım vuralım minik elleri,

Çevirelim çevirelim değirmenleri.

Yaşasın yaşasın minik çocuklar,

Her zaman her yerde mutlu olurlar.